Hoewel een belangrijke strijd hier echter wel in gestreden is en het wetgevende orgaan alles mogelijk gemaakt heeft om vrouwen dezelfde rechten te geven als mannen is het einddoel echter niet bereikt.We moeten namelijk deze theoretische rechten omzetten in de praktijk. We voelen instinctief aan dat hier nog wel wat werk aan de winkel is. Vrouwen worden immers nog steeds gediscrimineerd volgens overheidscijfers. Het feminisme van de laatste decennia is dan ook hierop gericht. Die ongelijkheden aankaarten die bestaan.
Toch wil ik in dit zeer korte blogbericht (een opinie, gevoel, ... met opzet zonder referenties) even op deze situatie in te gaan.
Als je aan een man vraagt of hij feminist lijkt het me vrij evident dat hij "nee" zal zeggen. In het woord feminist zit namelijk een stam die verwijst naar "vrouw". Dit zien we terug in woorden als feminien (nederlands), femina (latijn), femme (frans), ... Dit wijst erop dat de strijd van deze groep personen gericht is op de vrouwen. Hier ontstaat eigenlijk bij mij de wrevel. Het woord feminisme maakt gebruik van een verkeerde stam om haar positie duidelijk te maken.
In onze maatschappij zitten we met de dualiteit mannen en vrouwen. Dualiteit? Nee, eerder een spectrum. Een spectrum van mannen en vrouwen en alles wat daar tussen of misschien zelfs 'beyond' zit. Dit zogenaamde genderspectrum waar zeer verschillende aspecten een deel uit van maken: biologisch geslacht, seksuele aantrekking, genderidentiteit, ... Bijvoorbeeld: mannen, vrouwen, homo's, hetero's, mannen die zich vrouw voelen, interseksuelen, e.d. Een spectrum waar we het toch af en toe moeilijk mee lijken te hebben. We oordelen zo snel over elkaar. Een carrièrevrouw is een bitch en moeders die er voor kiezen om voor de kinderen te zorgen en die ervoor kiezen om niet te werken of ambities op carrièrevlak na te streven zijn huissloofjes. (als we het dan toch op flessen trekken) Een verwijfde man is een janet, en een biseksueel een profiteur. Dit terwijl zij vaak perfect gelukkig kunnen zijn met hun keuze om zichzelf te zijn.
Als je aan een man vraagt of hij feminist lijkt het me vrij evident dat hij "nee" zal zeggen. In het woord feminist zit namelijk een stam die verwijst naar "vrouw". Dit zien we terug in woorden als feminien (nederlands), femina (latijn), femme (frans), ... Dit wijst erop dat de strijd van deze groep personen gericht is op de vrouwen. Hier ontstaat eigenlijk bij mij de wrevel. Het woord feminisme maakt gebruik van een verkeerde stam om haar positie duidelijk te maken.
In onze maatschappij zitten we met de dualiteit mannen en vrouwen. Dualiteit? Nee, eerder een spectrum. Een spectrum van mannen en vrouwen en alles wat daar tussen of misschien zelfs 'beyond' zit. Dit zogenaamde genderspectrum waar zeer verschillende aspecten een deel uit van maken: biologisch geslacht, seksuele aantrekking, genderidentiteit, ... Bijvoorbeeld: mannen, vrouwen, homo's, hetero's, mannen die zich vrouw voelen, interseksuelen, e.d. Een spectrum waar we het toch af en toe moeilijk mee lijken te hebben. We oordelen zo snel over elkaar. Een carrièrevrouw is een bitch en moeders die er voor kiezen om voor de kinderen te zorgen en die ervoor kiezen om niet te werken of ambities op carrièrevlak na te streven zijn huissloofjes. (als we het dan toch op flessen trekken) Een verwijfde man is een janet, en een biseksueel een profiteur. Dit terwijl zij vaak perfect gelukkig kunnen zijn met hun keuze om zichzelf te zijn.
Ik zou dan ook kortom willen pleiten voor een beweging doorheen onze maatschappij die zich gaat baseren op de resultaten van 'het grote racisme experiment' zoals BNN het heeft laten zien dat gebaseerd is op het werk van Jane Elliott (hoera zowaar toch nog een referentie). Een beweging waar mensen zich bewust zijn van wat ze zeggen, denken en voelen. Een beweging waar mensen nadenken over gelijkheid en wat dat nu echt betekent. Niet allemaal hetzelfde willen zijn, maar zijn wie we willen zijn. Ik zijn, en jij zijn zonder dat we daarover een oordeel hebben. Of misschien wel een oordeel maar dat we ons ervan bewust zijn dat dit een oordeel is. Ik zal alvast de eerste zijn om toe te geven dat ik de fouten van de deelnemers aan het experiment ook gemaakt heb. Het enige wat we kunnen doen is uit onze fouten leren. En leren om elkaar met respect te behandelen. Net zoals we het onszelf ooit hebben aangeleerd om elkaar te bekritiseren.
Wat heeft dit nou met feminisme te maken? Wel ik denk dat het zeer waardevol is dat we strijden voor de rechten van de vrouw voor zover deze nog niet verworven zijn. En laat ons vooral meestrijden voor de goede invulling van deze rechten. Me dunkt echter dat deze strijd mag ingebed worden in die strijd om het spectrum. De strijd die vrouwen niet dwingt om te zijn wat ze zouden kunnen zijn, maar de strijd die vrouwen uitnodigt om te zijn wie ze willen zijn. Dat mistoestanden worden aangeklaagd waar ze zich voordoen en discriminatie uit de wereld wordt geholpen. Een strijd die niet voor één groep strijdt, maar die zich bewust is van alle groepen. Een groep die voor vrouwenrechten pleit, maar tegelijk ook voor mannenrechten.
Wat heeft dit nou met feminisme te maken? Wel ik denk dat het zeer waardevol is dat we strijden voor de rechten van de vrouw voor zover deze nog niet verworven zijn. En laat ons vooral meestrijden voor de goede invulling van deze rechten. Me dunkt echter dat deze strijd mag ingebed worden in die strijd om het spectrum. De strijd die vrouwen niet dwingt om te zijn wat ze zouden kunnen zijn, maar de strijd die vrouwen uitnodigt om te zijn wie ze willen zijn. Dat mistoestanden worden aangeklaagd waar ze zich voordoen en discriminatie uit de wereld wordt geholpen. Een strijd die niet voor één groep strijdt, maar die zich bewust is van alle groepen. Een groep die voor vrouwenrechten pleit, maar tegelijk ook voor mannenrechten.
Nog een vocabulair voorstel om dat feminisme dan kan vervangen? Humanitarisme misschien, afkomstig van humanitas ofte menselijkheid (en ja ik kies hier bewust voor om het woord homo buiten de discussie te houden for obvious reasons). Equalitisme vond ik ook nog wel goed, ondanks de lichte onuitspreekbaarheid. Zolang het nieuwe woord maar uitdrukt waar het voor staat.
Wat denkt u?
Wat denkt u?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten